Kereste üretimi ve tarımsal arazi kazanma nedeniyle Orman bölgelerinin çıplaklaştırılması yanında, bölgede maden kaynaklarının da bulunduğu ve bu madenleri çıkarmak ve taşımak için açılan yollarda tropikal ormanların yok olmasına neden olmaktadır. Ağaç kesimi, ekonominin farklı iki yönü ile yapılmaktadır.

• Sanayi hammaddesi olarak sert odunlu tropikal ağaçlar kesilmekte;
• Toplumun en yoksul kesimlerince yakacak odun olarak toplanmaktadır.

Kereste Üretimi

Tropikal (Dönence) sert kereste üretimi 1950’ ler den beri Avrupa’ya, Japonya’ya ve Amerika’ya satılmaktadır. Asya’nın güneydoğu ormanlarının hafif sert odunlu ağaçları özellikle Endonezya, Malezya ve Filipinlerde tehlikeli bir hızla kesilmektedir. Bu bölgedeki bir Japon firması, ağaç yonga hazırlamak için alçak arazideki yağmur ormanlarından kereste üretmektedir. Tropikal sert kerestelerin yüzeyleri oldukça homojendir. Ağaçlar çok iri olduğu için, aynı üstün niteliğe sahip büyük tahtalar elde edilmektedir.Sanayide tercih sebebidir. Orman yıkımı ve ormanların yok edilmesi, kereste üretiminden vazgeçilmesi ile sınırlı değildir. Kerestenin taşınması için açılan yollar içinde büyük ağaçlar kesilmekte ve bu kesilen ağaçların yıkılmasıyla etrafındaki bitki örtüsü zarar görmektedir. Bu yüzden Malay yarımadasının alçak kesimlerindeki ormanların kısa sürede tamamen yok olacağı hesaplanmaktadır. Tropikal bambu ormanları da benzer tehlikeler altındadır. Bambu kağıt sanayinin hammaddesidir.

Yakacak Odun Toplanması

Ekonomik boyutun öteki ucunda ise, ormanlar, özellikle kurak bölgelerdeki ormanlar yakacak elde etmek için kesiliyor. Yakacak odun ve odun kömürü, 3. dünya ülkeleri ve bu ülkelerin yoksul insanlar için başlıca enerji kaynağıdır. Özellikle Hindistan, Çin, Kenya, Brezilya, Mısır gibi ülkelerde yakacak odun kullanımı çok fazladır. Odun sağlanmasının zor olduğu bölgelerde evcil hayvanların dışkıları kurutularak yakacak olarak kullanılmakta ve bunun neticesinde tarımsal alanlar hayvansal gübreden yoksul bırakılmaktadır. Himalaya dağlarında kadınlar, vadilerdeki köylerinden gruplar halinde ayrılarak, dağların yamaçlarına tırmanıp buralardan yakacak odun toplamaktadırlar.Bu ise aile düzenini bozmaktadır. Afrika’nın yüksek kesimlerinde yada üçüncü dünyadaki çöl kenarlarında benzer uygulamalar halen devam etmektedir.Bu bölgedeki kentlerde bile yakacak oduna talep çok fazladır.

Tarımsal Uygulamalar

Ormansızlaşmanın bir başka sebebi tarımsal uygulamalardır. Gezici çiftçilerin sayısındaki artış, toprağın kendisini yenilemesine fırsat vermeden tekrar kullanılması ve araziyi genişletmek için sürekli ormanlar kesilmektedir. 17. yüzyıldan bu yana ilgili üç kıtanın hepsinde de geniş tropikal orman alanları açılarak yerlerine küçük işletmeler kurulmuştur.Malezya’nın dağ eteklerindeki ormanın yerin, kauçuk ve yağ palmiyesi ağaçları almıştır. Orta Amerika’da yağmur ormanlarından elde edilen otlaklarda sığır yetiştiriciliği yapılmaktadır. Amerika’nın sosis, hamburger etleri bu şekilde karşılanmaktadır. Jackson’un belirttiğine göre1980 li yıllarda Kosta Rika topraklarının üçte birinde, özellikle ABD ye ihraç etmek amacıyla hayvan yetiştiriciliği yapılıyordu. Avrupa ülkelerinin de bu tür istekleri Afrika’nın bazı bölgelerindeki sığır yetiştirilmesi ile karşılanıyordu.

Yağmur Ormanlarını Etkileyen Diğer Etkiler

Brezilya’daki demir madenleri yada Hindistan da’ki Bastar bölgesindeki geniş madencilik alanları bitki örtüsü ve hayvanları yok etmektedir. Trans-Amozon karayolu yada Trans- Sumatra karayolu gibi yeni karayolları balta girmemiş ormanların içinden geçmekte ve hatta bazı teşviklerle buralarda yerleşim alanları açılmaktadır.Tropikal yağmur ormanlarının toprağına ve kaynağına yönelik bu tür etkilerin kesin sonucu ormansızlaşmadır.

Tags: Ağaç, odun, Orman, ormanlar, ormanların yok edilmesi, tropikal, yağmur ormanları

İstanbul’un göbeğinde gözlerinizi kapayıp derin bir nefes aldığınızda, ciğerlerinize oksijen doldurabileceğiniz kaç mekan sayabilirsiniz?

İstanbul’un iş hayatını, stresini, trafiğini, hava kirliliğini, sorunlarını unutturabilecek. Üzerimizden tüm yorgunluğumuzu ve negatifliğimizi alabilecek kaç mekan sayabilirsiniz?

Koca bir metropolün tam göbeğinde, şehrin merkezine 10 dakika uzaklığında, her mevsimin ayrı bir renk, ayrı bir tat olduğu, İstanbul’un ciğerleri Belgrad Ormanları.

İstanbul boğazının hemen batı yakasında bulunan ve 13.000 m2 alana yayılan Belgrad Ormanları; ince uzun ve hiç bitmeyecekmiş bir yol gibi önümüze çıkıverir. İlk olarak sağlı sollu yayılan dev meşe ve kayın ağaçları karşılar sizleri. Ve ardından gelen bir serinlik. İçinize çektiğiniz her nefeste, yenilenen havası. Sanki birden başka bir dünyaya giriş yapıyormuşsunuz hissi yaratıyor insanda. İstanbul’un ağaç denizi Belgrad Ormanları her tarafı; meşe, gürgen, kayın ve kestane ağaçları ile kaplı. Binlerce yıldır var olan bu ağaçlar, canlı bir tarihin tam göbeği. Binlerce yıldır var olan bu ağaçlar arasından, güneş kendi ışıklarını bile süzerek geçiriyor. Gözlerinizi kamaştıran bu ışık, ormanın sesiz uğultusu ve böceklerin mükemmel orkestrası adeta yeniden hayata başlama sevinci veriyor insana. Gün birden renksizden, en renkli gökkuşağına dönüşüyor. Hayat daha eğlenceli ve yaşamaya değer geliyor insana.

Belgrad Ormanları Adını Nereden Alır?

İstanbul’un bu eşsiz oksijen kaynağı, zamanının Osmanlı hükümdarı Kanuni Sultan Süleyman’ın Sırbistan seferi sonrası soluklandığı ve ismini koyduğu yer olarak bilinmektedir. 1521 yılında korunma altına alınan Belgrad Ormanları, günümüze kadar hiç bozulmadan gelmeyi başarmış, İstanbul’un eşsiz güzelliğidir. Kanuni Sultan Süleyman, Sırbistan seferinden sonra, daha önce Bizans köylülerinin yaşadığı bu topraklara, sefer sonrasındaki esirleri yerleştirir. İstanbul’un tüm su ihtiyacının karşılandığı bu topraklara Avyat köyü olarak bilinse bile, bu civarda oturan herkes buraya Belgrad demekteydi. Bu isim orman ile beraber alınarak, ismi Belgrad Ormanları olarak günümüze kadar gelmiştir.

Karadeniz’den gelen hırçın rüzgar, ağaçların dallarını sallarken, gökyüzünden inen ışık yapraklar arasından süzülerek yüzümüze vurmaktadır. Serinlik ve oksijeni %100 olarak hissedebildiğimiz bu eşsiz orman içerisinde, insan tüm stres ve yorgunluğunu unutmaktadır. İstanbul’un ciğerleri, günümüzde 25 bin kişilik bir kullanım alanı sunmaktadır. Her gün binlerce farklı insan tarafından ziyaret edilen eşsiz ormanlar, günümüzün İstanbul insanı için vazgeçilmezidir.

Belgrad Ormanları ve Bentler

Ormanın içerisinden iki yana savrulan dev gibi ağaçların arasında ilerlerken karşımıza çıkan devasa bentler insanları bunlar nasıl yapıldı denilecek kadar etkiliyorlar. Büyüleyici bentler, Belgrad Ormanları içerisindeki yerini İstanbul’un su ihtiyacını karşılaması amacı ile yapılmıştır. Bentler bugün su ihtiyacını karşılamasalar bile; içerisindeki büfeler, bisiklet yolları, yürüyüş parkurları ile farklı amaçlara hizmetini devam ettiriyor. Belgrad Ormanları, 3 ayrı su bendi bulunmaktadır. Bunlar; Topuzlu Bendi (1750), Valide Bendi (1796), II. Sultan Mahmut Bendi (1839). Orman içerisine tarihi bir hava katan su bentleri, mistik karmaşayı yeşil ile beraber olarak sunuyor bizlere.

Ve Belgrad Ormanları Atatürk Arboretumu

Belgrad Ormanlarının en eşsiz yerlerinden biride şüphesiz Atatürk Arboretumudur. 2000’i aşkın bitki çeşidine ev sahipliği yapan arboretum, içerisinde bir çok farklı ağaç ve bitkiyi büyütüyor. Atatürk Arboretumu, İstanbul ikliminde yaşayabilen bütün bitkilere ev sahipliği yapıyor desek yanlış bir tabir kullanmış olmayız sanırsak. Bu Arboretum da hemen her ağaçtan bir örnek var. Çin mızrak ağacından tutunda, sekonya ağacına kadar, lale ağacından tutunda, kestane ağacına kadar hemen her ağaç Atatürk Arboretumu içerisindeki yerini almış, Belgrad Ormanlarında.

Biyolojik faydaları, ruhsal iyileştirmesi, sanat düşünlüğü ve tüm ihtişamı ile doğanın en güzel yanı, İstanbul’un tam ortasında yaşıyor. Yüz yıllardır yaşayan Belgrad Ormanları, günümüzde ilk görenleri kendisine hayran bırakacak kadar ihtişamlı ve asil. Doğanın ve renklerin bu mükmmel cümbüşü, orman ve çiçek kokusu ile beraber sunan Belgrad Ormanları insana yaşadığını anlatacak nadir yerlerden biridir.

Tags: Ağaç, atatürk arboretumu, belgrad, belgrad ormanları, istanbul, Orman, ormanlar

Bozkır kuraklığa çok dayanıklı bir bitki örtüsüdür. Bu yüzden genellikle, ağaçların olmadığı bölgelerde görülmektedir. Çünkü bozkır bitki örtüsü, yağışların ağaçların yetişmesine izin vermeyeceği kadar az olduğu yerlerde görülmektedir. Bu sebepten dolayı bozkır ve ağaç bitki örtülerini yan yana görmemiz nerede ise imkansızdır.

Bozkır otsu bir bitkidir. Çalılı ve dikenli görünümü ilen tanınan bozkır, ülkemizde karasal iklim koşullarının hakim olduğu yerlerde görülmektedir. İç Anadolu Bölgesi Başta olmak üzere, Türkiye’nin bir çok karasal iklimin hakim olduğu bölgesinde bozkır bitkisi görülmektedir. Bozkır bitkisi yazları kuruyarak sapsarı bir görünüme bürünürler. Bu sayede soğuk ve kuraklığa çok iyi bir şekilde adapte olurlar.

Bozkırları oluşturan başlıca ot türleri; geven, koyun yumağı, kekik, gelincik, peygamber çiçeği, kılıç otu ve yavşan otudur.

Bozkırlar Üç Ana Grup Halinde İncelenilebilir. Bunlar;

1) Antropojen Bozkır: Ülkemizde bu tip bozkırlar, İç Anadolu ve Güney Doğu Anadolu’da görülmektedir. Daha önce bu bölgelerde yaşayan ve büyük çoğunluğu meşe ağaç topluluğundan oluşan ormanların tahribi sonucu yetişmiş bozkır türlerinin genel ismidir. Ülkemizde en az görülen bozkır grubu antropojen bozkırlardır.

2) Doğal Bozkırlar: Doğal bozkırlar ülkemizdeki bozkır bitki örtüsü alanlarının %80’ine sahiptir. Ülkemizde en çok görünen bozkır cinsi olan doğal bozkırlar; İç Anadolu, Güney Anadolu ve Doğu Anadolu Bölgelerimizde, alçak ovalarda görülmektedir. Doğal bozkırların yapısı gereği, bahar aylarında yeşeren bir bitkidir. Bu bitki sonbaharla beraber sararır ve tüm yaz mevsimi boyunca sarı rengini muhafaza eder.

3) Uzun Boylu Bozkırlar: Diğer bir ismi dağ bozkırı olan bu bitkiler, ağaç görünümünü andıran uzun boylu otsu bitkilerdir. Ülkemizde Doğu Anadolu bölgesinde, orman sınırının başladığı yüksekliğe kadar yetişmektedirler. Doğu Anadolu Bölgesi’nde Elbistan ve Malatya ovaları uzun boylu bozkır bitki örtüsü ile kaplı ovalardır.

Tags: Ağaç, Bitki, bitki örtüsü, bozkır, bozkır bitkisi, bozkırlar, doğal, Orman

Maki genel anlamı ile bir ağaç türüdür. Ancak tam olarak ağaç denilemez. Akdeniz ikliminin görüldüğü yerlerde yetişen maki, bu bölgedeki ağaçların tahribatı sonucu ortaya çıkmış bir türdür. Akdeniz Ormanları tahribi sonucu ortaya çıkan ağaççık bitki topluluğuna maki denir.

Makinin tam olarak kelime anlamı; Geniş alanları kaplayan çalı ve ağaçcık halindeki bitki topluluğudur. Maki bitkisini oluşturan ağaç türlerinin; başta kocayemiş ağacı gelmektedir. Keçiboynuzu, Defne, Yabani Zeytin, Zakkum, Melengiç vs. gibi ağaç toplulukları maki bitkisini oluşturan diğer ağaç türleridir.

Görünümleri çalıyı andıran bu bitki topluluklarının büyük bir kısmı kışın yaprak dökmemektedir. Bu sayede yaz ve kış aylarında yeşil kalmayı başaran makiler, dayanıklı ve zor iklim şartlarına ayak uyduran bitkiler olarak bilinirler. Ülkemizde Akdeniz Bölgesi Ormanlarının büyük bir çoğunluğu maki bitkisinden oluşmaktadır.

Tags: Ağaç, Bitki, bitki örtüsü, bitkiler, maki, makiler

Karadeniz Bölgesi, ağaç ve orman bakımından en zengin bölgemizdir. Bölge boyunca uzanan ve kıyıya paralel olan Kuzey Anadolu Dağları, 30 – 40 çeşit farklı ağaç cinsine ev sahipliği yapmaktadır. Ayrıca Karadeniz bölgesinde bir çok farklı cins otta yetişmektedir. Karadeniz Bölgesi, Türkiye’nin en yeşil ve oksijen bakımından en zengin bölgesidir.

Karadeniz Bölgesinde geniş yapraklı ve iğne yapraklı olmak üzere iki çeşit orman bulunmaktadır. Kuzey Anadolu Dağlarının, 1000 metreye kadar olan yamaçlarında, geniş yapraklı ormanlar görülür. Nemli ve ılıman iklim şartlarına adapte olan bu ormanlar, Karadeniz Bölgesinin alçak yamaçlarında görülmektedir. Gürgen, Kayın, Meşe, Ihlamur, Karaağaç, Kızılağaç, Akağaç gibi ağaçların bulunduğu bu ormanlar yazın çiçek açıp, kışın çiçek döken orman cinsleridir.

Karadeniz Bölgesinde, yüksekliğin 1000 metreyi geçtiği bölümlerinden başlayıp, 1500 metreye kadar yetişebilen iğne yapraklı ve geniş yapraklı ormanlar bulunmaktadır.

Yüksek olan Kuzey Anadolu Dağlarının, yüksekliği 1300 metreyi geçen bölümlerinde ise, geniş yapraklı ormanlar yerlerini iğne yapraklı ormanlara bırakmaktadır. Bu değişim yüksekliğin artışı ile beraber olup, iklimin sertleşmesi ve iğne yapraklı ormanların sert iklimlere dayanıklı ormanlar olmasına bağlıdır.

Tags: Ağaç, karadeniz bölgesi, karadeniz ormanları, Orman, ormanlar